Campingeigenaar vertelt…: Marianne en Sébastien van La Bonne Vie

Het is de droom van velen: een eigen camping. Het lijkt ons ook fantastisch om de hele dag met kamperen bezig te zijn. Maar hoe is het om daadwerkelijk een camping te runnen? In de serie ‘Campingeigenaar vertelt…’, dit keer Marianne en Sébastien van La Bonne Vie in het Franse St. Maurice les Couches.

Wie zijn jullie?
Ik ben Marianne (39 jaar) en ik doe dit samen met mijn vriend Sébastien (40 jaar), die ik zeven jaar geleden heb ontmoet in Frankrijk. Wij wonen op de camping met onze hond Harmony, die wij afgelopen jaar hebben geadopteerd bij de S.P.A. en met onze drie katten. Die zijn allemaal aan komen lopen op de campings waar ik heb gewerkt. Verder hebben wij twee pony’s, drie konijnen, twee kippen, twee eenden en cavia’s waar wij iedere dag weer voor zorgen. Wij zijn bewust kinderloos.

Camping La Bonne Vie

Dromen van een camping

Hoe zijn jullie eigenaar van de camping geworden?
Door prijs te betalen ;-). Afgelopen jaar de Fonds de Commerce (alle bedrijfsactiviteiten) en nu zitten we midden in de overname van de murs (terrein en gebouwen).
Al sinds ik vijf ben droom ik van ‘een camping in Zuid-Frankrijk’. Oké, het is gezien de prijzen iets noordelijker geworden 😉 Ik heb bewust mijn studies MBO Hôtel Management en HBO Leisure Management gekozen om mijn droom te verwerkelijken. Sébastien is mij gevolgd.

Marianne, hoe ben jij in Frankrijk terechtgekomen?
Camping La Bonne Vie Ik heb in 2003 – tussen mijn studies in – via Vacansoleil een zomerbaan gehad op camping l’Hippocampe in Volonne (Alpes-de-Haute-Provence). Na mijn tweede studie heb ik commerciële ervaring opgedaan in Nederland en in 2012 ben ik met mijn auto, een – inmiddels weggelopen – kat en drie dozen kleding vertrokken naar Zuid-Frankrijk, terug naar l’Hippocampe. Na het seizoen mocht ik blijven en kreeg ik direct een contract voor onbepaalde tijd. Ik heb een huurder gevonden voor mijn huis, nog wat spulletjes opgehaald en ben niet meer weggegaan uit Frankrijk.

24/7 samenwerken

Met wie runnen jullie de camping?
Samen… en met een hoop lieve gasten. Als de gasten alles schoon, netjes en met respect achterlaten, dan hebben wij minder werk en is het haalbaar om het samen te blijven doen zonder personeel. Dit scheelt ons een grote kostenpost waardoor wij ons product tegen normale prijzen kunnen blijven aanbieden en het werk met plezier kunnen blijven doen.

Hoe is het om als partners samen te werken?
Het is echt 24/7 samen zijn. Tenzij Sébastien even een nieuwe kraan is kopen of ik even boodschappen ga doen. We zijn een goed team en vullen elkaar aan. In grote lijnen werkt hij buiten, ik binnen. Maar… natuurlijk zijn we het niet altijd eens en dat is dan moeilijk. Van april t/m oktober kunnen wij elkaar niet eens even flink de waarheid zeggen zonder dat gasten daar iets van mee krijgen. Ons huis grenst direct aan de eerste huuraccommodatie. Plat gezegd kan je nooit even ongemerkt aan je kont krabben. Gelukkig wisselen we snel van humeur, je bent immers direct op andere gedachten wanneer een gast voor je staat of als je een kind plezier hoort maken. In de winter is het anders. Je bent echt alleen met z’n tweetjes. Het weer is deprimerend en je ziet de facturen binnen komen, maar geen geld. En er is altijd werk… Je moet elkaar niet vergeten en dingen voor jezelf doen.

Camping La Bonne Vie

Geen privéleven in zomer

Hoe bevalt het wonen op de camping?
Het wonen op de camping heeft voor- en nadelen. Je bent altijd aanwezig en ziet wat er op jouw terrein gebeurt. Je bent er altijd voor je gast. Je kan indien nodig altijd helpen en je bent er in noodgevallen. Maar soms is het beter om niet alles te zien en wil je ook niet alles weten.

Hebben jullie nog wel een privéleven als jullie op de camping wonen?
Wat is privéleven? Het is geen werk en privé; het is een passie, een manier van leven. Je hebt geen werktijden, koffiepauze, lunchpauze, reistijd, hijgende baas in je nek, vrije dag, feestdag, sportavond. Zelfs avonden met vrienden die komen (wij kunnen ons niet verplaatsen in de zomer, dus komen zij naar ons) worden vaak bruut verstoord. Gasten komen er altijd ’s avonds achter dat de pomp van het luchtbed is vergeten, hebben om 22.00 uur trek in een ijsje en als je net een wijntje hebt ingeschonken, hoor je geschreeuw en klappende deuren in het toiletblok en ga je kijken. Nee, een privéleven hebben wij in de zomer niet. Wij proberen samen te eten, maar ook dat lukt vaak niet. Wij eten tussen 12.00 en 14.00 uur. Dat wil zeggen dat ik probeer om 12.00 uur te gaan koken, dit wordt vaak 12.30 uur. Dit lijkt het ideale moment omdat Franse bedrijven dicht zijn en de telefoon dan vaak niet gaat. Maar gasten zijn moeilijk te sturen. Ondanks dat in de bevestiging staat dat de aankomst vanaf 14.00 uur is, staan ze toch eerder voor je neus. Vaak zijn dit Nederlanders omdat zij niet eten in de middag. Ons eten gaat dus regelmatig het kippenhok in en de konijnen en cavia’s smullen er heerlijk van. Wij pikken die avond wel een frietje uit de pan.

Camping La Bonne Vie

Zó ziet de dag eruit

Waar bestaan jullie dagelijkse bezigheden uit?
Ik geef een globale dagindeling. Het leuke is juist dat het nooit gaat volgens een schema, wij hebben verder alle vrijheid.

  • Wij beginnen om 8.00 uur met broodverkoop. Tussen 8.00 en 9.00 uur zijn wij samen in het winkeltje. Gasten komen hun broodje halen. Dit is ook een moment om hun hart te luchten over de buurman, de kinderen, maar hiermee geven we ze ook de gelegenheid om door te geven wat niet goed functioneert.
  • Tussen 9.00 en 10.00 uur maakt Sébastien het zwembad schoon en zit ik in de receptie voor vragen, toeristische info en beantwoord ik de mails.
  • Tussen 10.00 en 12.00 uur doet Sébastien de klusjes, zoals reparaties, gras maaien, afval goed scheiden en naar de glasbak brengen en op wisseldagen passeert hij voor mij met de stofzuiger in de accommodaties. Ik maak de drie sanitairgebouwen schoon of op wisseldagen de accommodaties of ik doe de boodschappen. In deze uren zijn wij zichtbaar en aanspreekbaar, dit is ook vaak het moment voor een kletspraatje wat hoort bij de functie van gastheer/-vrouw.
  • Tussen 12.00 en 14.00 uur proberen wij te eten. Om 14.00 uur gaan wij verder met de schoonmaak of – als dit alles al af is in de ochtend – maken wij tijd om de pony’s te borstelen met de kinderen en een ritje op Jade en Addy te laten maken.
  • Tussen 15.00 en 18.00 uur gaat Sébastien weer verder met de klusjes en doet hij inkopen voor het avondeten voor onze snelle restauratie. Wij hebben op vaste dagen vaste menu’s. In deze tijd ben ik bij de receptie voor vragen, broodbestellingen, tijd reserveren voor het avondeten, was ophangen/vouwen, verkopen van drankjes, ijsjes etc.
  • Vanaf 18.00 uur staan we in de keuken. De snackavonden zijn we samen in de keuken. De andere avonden staat Sébastien in de keuken en doe ik de bediening.
  • Om 20.00 uur gaan wij de keuken schoonmaken en om 21.00 uur zijn wij ‘klaar’, schenken we nog een drankje in tijdens voetbalavonden, lopen we nog een rondje met de hond over het terrein. Daarna nemen we de dag door onder het genot van een drankje. Ja, eentje maar, want wij zijn 24/7 aanspreekbaar voor noodgevallen.

Camping La Bonne Vie

Vrijheid en complimenten

Wat vinden jullie het leukste aan campingeigenaar zijn?
Als gasten het naar hun zin hebben gehad en een leuke vakantie hebben beleefd, dan zijn wij tevreden. Je spaart er voor en er zijn verwachtingen, dan is het bevredigend als wij daaraan kunnen voldoen. En de waardering. ‘O, wat ziet het er netjes uit’, ‘Wat is het zwembad mooi schoon’, ‘Wat fijn dat u dit mooie plekje voor ons heeft vastgehouden’. Complimenten zijn altijd leuk en bevestigen waar je het voor doet: een tevreden gast.
Verder de vrijheid (waar kan je in een korte broek en op slippers werken?), de afwisseling en niet het hele jaar door hetzelfde ritme (dat houd je ook niet vol). En ook: kinderen plezier zien maken en horen lachen, kijken naar vader die het eindelijk lukt om te ontspannen en zich losmaakt van zijn werk of een moeder ongestoord zien genieten van een Bourgondisch wijntje…

En wat vind je het minst leuk?
Dat sommige mensen geen respect hebben. Ik kan mij niet voorstellen dat iemand voor zijn plezier toiletten schoonmaakt. Ik kan zeggen dat het soms ontspannen is om even met een muziekje boven een pot te hangen, tenzij het dermate smerig is achtergelaten dat je het niemand toewenst het zo aan te treffen.
Het gaat ook samen met de regels naleven, die vaak niet eens door ons zijn bedacht, maar voorschriften en hygiënecodes, waar wij ons ook aan moeten houden. Wij zijn er niet om te pesten, maar om er juist voor te zorgen dat iedereen een fijne vakantie heeft. Dus is het heel vervelend dat wij soms politieagent moeten spelen.
En teleurstellen of ‘nee’ moeten zeggen. Niemand vindt het leuk om dat te horen te krijgen, maar geloof ons: als eigenaren kunnen wij soms ook niet anders.

Welke vraag stellen campinggasten jullie het meeste?
‘Ben je een ‘Ik vertrek-geval’?’ Inmiddels weet ik dat het een programma op de Nederlandse televisie is. (Ik kijk al sinds 2012 geen Nederlandse tv, dus ik moet af en toe even navraag doen bij mijn familie.)

Camping La Bonne Vie

Uitrusten en opladen

Wat doen jullie als de camping dicht is?
Dat valt best tegen, of mee? Eerst alles in winterstaat brengen: het water afsluiten en schoonmaken. En dan gaan wij eerst op vakantie: uitrusten en opladen.
Iedere dag verzorgen wij de dieren. We doen werkzaamheden als: schilderen, wassen van dekbedden, kussens en gordijnen, ontkalken van waterkokers, koffiemachines, bladeren rapen, lampen vervangen voor led-verlichting, het kippenhok verstevigen, voor de nieuwe accommodaties elektra, water en afvoervoorzieningen aanleggen, dak reparaties, snoeien, ons Ikea-uitje en de inboedel aanvullen, mails behandelen, maken van offertes voor groepen, websites updaten met prijzen (dit zijn er een stuk of twintig), reserveringen inboeken, afspraken met de boekhouder, bank, notaris, het regelen van papiertjes en formuliertjes. En in de maand januari sta ik op de beurzen in Nederland, dus moet ik een brochure maken. Verder de voorjaarsschoonmaak van plafond tot de deur en dan nog het terras en het terrein… Er is altijd werk. Ik houd een agenda bij om te voorkomen dat ik mezelf in maart afvraag wat ik de hele winter heb gedaan.

Waar gaan jullie zelf naartoe op vakantie?
Naar de zon (te jaloers op onze gasten 😉 ). Vorig jaar was het Cuba, dit jaar Costa Rica en als het mee zit volgend jaar Tanzania/Zanzibar.
We zitten midden in een overname en hebben enkel nog een uitkering, dus het kan zijn dat we dit jaar een keertje overslaan.
Het is ook afhankelijk van wie er op onze dieren en de camping kan passen. Misschien wordt het wel een stedentrip van een paar dagen, maar zeker is dat we er even tussenuit gaan.

Camping La Bonne Vie

Tips voor toekomstige campingeigenaren

Wat realiseren mensen zich vaak niet over het runnen van een camping?
Dat:

  • Wij ook mensen zijn.
    Wij moeten soms ook naar het toilet en kunnen ook wel eens zitten te eten.
  • Je alles doet.
    Dezelfde handen die het lampje vervangen, gaan ook de afvoer in als deze verstopt is en halen de lakens af van een bed waar in is geplast.
  •  Het geld waarvan wij en het bedrijf moeten leven maar in een paar maanden verdiend kan worden en dat dit ook nog eens afhankelijk is van factoren als het weer (regen, maar ook hittegolf), media (benzinetekort) en de politiek (gele hesjes, stakende boeren op de weg).
  • Wij de campingeigenaren zijn en dus beslissen.
    Ideeën zijn welkom, maar gasten kunnen erg aandringen. Wij kunnen niet alles realiseren. Er is niet altijd budget: Keulen en Aken zijn ook niet op één dag gebouwd. Maar soms is het ook gewoon niet onze smaak, zien wij het nut niet of hebben we andere prioriteiten.
  • Wij zelf leven van een simpele uitkering. Als jonge ondernemers heb je daar recht op. Wij hebben altijd fulltime achter elkaar gewerkt. Als nieuw bedrijf moet je investeren. Denk aan notariskosten, administratiekosten, overnamekosten… Wij kunnen onszelf nog geen salaris toekennen.

Camping La Bonne Vie

Hebben jullie tips voor mensen die een camping willen beginnen?
Hebben jullie even? 😉

  • Stel de vraag wat je doel is. Wat wil je bereiken? Waarom wil je dit? Rijk word je niet (tenzij je een miljoenencamping koopt), het is hard werken (maar je krijgt er een hoop voor terug) en je krijgt veel teleurstellingen te verwerken.
  • Sta stevig in je schoenen zonder arrogant te zijn. Hou vol en begin bij het begin. Zoek een betrouwbare, ervaren boekhouder. Volg zijn advies. Hij heeft de connecties bij banken en notarissen en weet in welke volgorde te handelen.
  • Spreek de taal. Doe je best want de kans is groot dat de persoon aan de andere kant van de tafel denkt: ‘Daar heb je er weer één’.
  • Zorg dat er altijd een fles champagne – of in ons geval een fles crémant – koud staat. Vier de mooie momenten, bijvoorbeeld als een lening rond is, je de k-bis (Kamer van Koophandel-nummer) binnen is, je de sleutel krijgt, je de eerste gast verwelkomt, de eerste reservering binnen is, de eerste groepsreservering een feit is… Je krijgt zo veel tegenslagen te verwerken, dus vergeet de mooie momenten niet!

Ben je nieuwsgierig naar camping La Bonne Vie in St. Maurice les Couches? Neem dan een kijkje op deze site.

Meer in de serie ‘Campingeigenaar vertelt…’

Kathedraal Girona
Camping La Bonne Vie
Black Friday
Ecrin nature
Bikkelpimp 2020
Tentje
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *