Marije‘s zomervakantie in foto’s

Na zes weken is onze zomervakantie dan toch echt ten einde. De vier Love2camp-kinderen zijn deze week begonnen in groep 3, 4 en 6 (2x). Hoogste tijd om nog even weg te zwijmelen bij onze kampeervakanties. Te beginnen met die van Marije.

Op de eerste vrijdagochtend in augustus gaat om 3.00 uur ‘s nachts de wekker. Anderhalf uur later hebben we de vouwwagen bij mijn moeder opgehaald en begint onze reis. Iets voor zessen komen we Duitsland binnen. Zonder Tempo 100-sticker mogen we met onze Alpen Kreuzer maar 80 km per uur rijden en dat is wel even wennen. Na behoorlijk wat files komt uiteindelijk de camping in zicht, maar dan begint het stuur van onze auto te trillen.

ADAC

De ADAC checkt hoe het komt dat ons stuur trilt.

We weten de camping (Kaiser Camping in Bad Feilnbach) veilig te bereiken, maar bellen dan de ANWB Alarmcentrale. Vervolgens is het wachten op de ADAC, waardoor ons plan van zwemmen en rustig een wijntje drinken voor de tent, enigszins in het water valt. De monteur constateert dat er iets met de remklauw is, maar dat we de volgende ochtend gewoon door kunnen rijden naar Oostenrijk, maar dat we daar wel echt naar de garage moeten. We nemen nog een late duik, drinken toch nog dat glas wijn en gaan dan slapen.

Koffie

Goeie zet van Kaiser Camping: coffee to go!

Na een coffee to go en een croissantje uit de campingwinkel, gaan we  de volgende ochtend vol goede moed op pad… om vervolgens meteen op de snelweg in de file aan te sluiten. Enkele weken voor vertrek was ik er tot mijn schrik achtergekomen dat ik beide aankomstdagen op Zwarte Zaterdag had gepland. Lees hier maar. Nadat we over een kleine 300 kilometer ruim vijf uur hebben gedaan, komen we aan op Schwimmbadcamping Mössler in Döbriach.

Een week in Oostenrijk

Camping

Uitzicht op ons veldje. Hier regende het net even.

In de week dat we hier staan, hebben we het super naar onze zin. Ik start elke ochtend met vijftig baantjes in het campingzwembad. Rond 8.00 uur zijn er vaak alleen nog andere baantjeszwemmers en dat is zo ontspannend en relaxed. Overdag zijn we ook met z’n vieren vaak in het zwembad te vinden.

Zwembad Schwimmbadcamping Mössler

Het zwembad is heerlijk.

Onze week in Oostenrijk is heel fijn. De camping is niet al te groot en we staan vlakbij de speeltuin. De jongens hebben al vanaf de eerste dag vriendjes en zijn niet uit de speeltuin weg te slaan.

Speeltuin

Hier zitten wij lekker op het terras terwijl ze jongens zich wederom ontzettend vermaken in de speeltuin.

Als tienjarige ben ik een vakantie op de camping in Pesenthein geweest en zo is de Millstätter See blijven hangen. De Millstätter See blijkt nog steeds prachtig.

Waterfiets Millstätter See

Vanaf de waterfiets is de Millstätter See nog mooier!

We kopen een Millstätter See Card (7,50 euro p.p, tot zes jaar gratis) waarmee we een week lang gratis naar een van de strandbaden rondom het meer kunnen gaan. Uiteindelijk gaan we slechts twee keer. Vooral het strandbad van restaurant Tschinder spreekt ons aan. Hier liggen we relaxed, huren een waterfiets en lunchen lekker in het restaurant. Het goede leven!

Volop drukte bij het dorpsfeest in Döbriach.

Op dinsdag is er dorpsfeest in Döbriach. Daar moeten wij natuurlijk bij zijn! We lopen zo’n tien minuten vanaf de camping naar het dorp. Daar drinken we een biertje en eten aardappel twisters. De jongens krijgen een armbandje als souvenir en we kopen een schnapps voor de buren die voor onze kat zorgen.

Millstätter See

De Millstätter See bij zonsondergang. ♥

In Oostenrijk hebben we een heel fijne week. De jongens vermaken zich goed, we eten twee keer prima bij het campingrestaurant en komen (op de autoperikelen na) behoorlijk tot rust. En dat alles bij 30+ graden. Een zegen, want vooraf was ik bang dat het in Oostenrijk alleen maar zou regenen.

Anderhalve week in Kroatië

Na een week pakken we (weer op Zwarte Zaterdag, grrr…) onze spullen om richting Kroatië te vertrekken. In eerste instantie leidt de TomTom Go ons, geheel tegen verwachting, door Italië. We vermijden de files en voelen ons de koning te rijk. Totdat we in Slovenië komen en twee uur vast staan voor de grens. We worden echt gek! Gelukkig klagen de jongens niet dankzij hun dvd-spelers waarmee ze eindeloos films bingen.

Zwarte Zaterdag

Veel Stau op Zwarte Zaterdag.

Pas tegen 17.00 uur komen we in Kroatië. Ten opzichte van Oostenrijk is de camping even wennen. Porto Sole is – zoals we wisten – veel groter, maar ook rumoeriger. Onze plek is voorzien van stenen in plaats van gras. Onze jongste vindt het geweldig om met de stenen te spelen, maar wij vinden het ongezellig. Wanneer een enorme hoosbui overtrekt, zijn we juist blij met deze ondergrond.

Porto Sole

Onze plek op stenen op camping Porto Sole.

Nadat we ons kampement weer hebben opgezet, nemen we een duik in het zwembad en eten later wat bij het campingrestaurant. En check dit uitzicht vanaf het restaurant op de baai. Echt super!

Porto Sole baai

Uitzicht vanaf het restaurant op de baai op camping Porto Sole.

We zitten op loopafstand van het toeristische plaatsje Vrsar. Langs de kust lopen we de volgende ochtend zo naar het dorpje. We genieten van het uitzicht en lunchen lekker in een van de restaurants.

Vrsar

Het prachtige Vrsar.

We hebben een jarige!

Helaas komt onze oudste zoon in Kroatië onfortuinlijk in contact met de zwembadrand. De arts naast onze camping hecht de wond op zijn voorhoofd gelukkig heel netjes. Daarna moeten we nog naar de Eerste Hulp in het ziekenhuis van Pula voor een foto om te checken of zijn jukbeen is gebroken. Naar later blijkt is dit de enige Eerste Hulp in Istrië. Het ziekenhuis lijkt verder helemaal verlaten en misstaat niet in een horrorfilm. We moeten heel lang wachten en onze jongste zoon verjaart om 0.00 uur zelfs in de wachtkamer. De andere patiënten wensen hem allemaal een fijne verjaardag. Na drie uur komt het verlossende woord: niets gebroken. We rijden ruim drie kwartier terug naar de camping en hangen om 1.30 uur nog snel de slingers op voor onze kleine.

Ziekenhuis Pula

Overdag valt het mee, maar ‘s nachts is het ziekenhuis van Pula best wel creepy.

De volgende dag is het dus feest. We vertrekken naar Rovinj voor koffie en taart. Wat een prachtig dorp is dat! Zoals beloofd krijgen beide mannen een shirt van hun Kroatische WK-held Luka Modrić.

Modric

Dolblij zijn ze met hun Modrić-shirts en -broekjes.

De dagen erna zijn redelijk rustig.

Met stripboeken chillen bij het campingzwembad. Kan het beter?

Onze oudste zoon mag niet meer met zijn hoofd onder water dus vertoeven we maar bij het peuterbad. Hier kan hij lekker afkoelen en relaxen. Ook gaan we een paar keer snorkelen in zee. Twee onze jongens het hoofd boven water houden op hun luchtbedjes, verkennen wij om de beurt de onderwaterwereld en die is in Kroatië zo mooi!

En nog een jarige!

– slik – (En let op het cadeau dat mijn vriendin heeft meegegeven: een camper gevuld met rode wijn haha)

In de laatste week brengen we een bezoek aan de stadjes Poreč en Novigrad. En dan is daar de dag waarvan ik wist dat ‘ie zou komen: mijn veertigste verjaardag.

We gaan opnieuw naar Pula, maar dan nu niet bij nacht met een gewond kind achterin de auto. Op weg naar het ziekenhuis waren we al langs het amfitheater gekomen en daar wilde ik toch ook echt wel een kijkje nemen. Vooraf rijden we nog even snel langs het ziekenhuis om te kijken hoe het er bij daglicht uitziet. Zie foto hierboven. Het amfitheater is heel mooi en indrukwekkend. Het is alleen zo ontzettend heet dat we het snel weer voor gezien houden. We eten een taartje en gaan daar weer richting de camping.

Amfitheater Pula

Het amfitheater is erg indrukwekkend.

Na een duik in het zwembad is het tijd voor ons laatste etentje in Vrsar, want we gaan weer naar huis toe. Vervolgens rijden we in twee dagen terug naar Nederland. Die reis valt – net als op de heenweg – flink tegen dankzij opnieuw wegwerkzaamheden en grenscontroles. Omdat de rits van onze slaaptent niet meer dicht gaat, en we alleen die tent opzetten als we maar één nacht blijven, kiezen we voor een pension in het Duitse Kipfenberg waar we een heel mooie familiekamer hebben.

Nomad slaapzakEn dan is de vakantie weer afgelopen! O ja, en voor de lezers die benieuwd zijn wie van onze boys de strijd om de nieuwe Nomad-slaapzak (die heel goed beviel) heeft gewonnen: dat is onze oudste geworden. De eerste nachten ritsten we hem nog helemaal open en legden we hem over beide boys, maar uiteindelijk werd dat toch een gevecht om de deken en gaven we ze alle twee een eigen slaapzak.

Een heel lang verhaal van mij, maar hoe was jouw vakantie?

Camping Monplaisir
Camping Porto Sole Vrsar
Adria camper
Californie Plage
Campooz caravanluifel
Camping de Sologne
Obelink Pop up binnentent
KCJ 2019
0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *